ควันหลงโอลิมปิก 2020

ควันหลงแรกของโอลิมปิก ควรเป็นการหลงปีจาก ปี 2020 มาจัดในปี 2021 แต่ยังคงใช้คำว่าโอลิมปิก 2020 กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น แข่งกันแบบหลงปี ด้วยเหตุแห่งโควิด-19

                โอลิมปิกจบลงแล้ว ผมมีความสุขในฐานะคนไทยที่ประเทศไทยได้หนึ่งเหรียญทองและหนึ่งเหรียญทองแดง จากกีฬาเทควันโดหญิงและกีฬามวยสากลสมัครเล่นหญิง

                ผู้หญิงไทยเก่ง เหรียญทั้งหมด 2 เหรียญ คือ 1 เหรียญทอง จาก เทควันโด รุ่น 49 กิโลกรัมหญิง จาก “เทนนิส” พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ และ 1 เหรียญทองแดง จากมวยสากลสมัครเล่นรุ่น 60 กิโลกรัมหญิง จาก “แต้ว” สุดาพร สีสอนดี

                สิ่งที่ผมประทับใจที่สุด เป็นการให้สัมภาษณ์ของอาเดรียนา อิเกลเซียส นักเทควันโดสาวสเปนที่ได้เหรียญเงินหลังจากแพ้น้องเทนนิส เด็กอายุเพียง 17 ปี มีสปิริตทางการกีฬาเหนือนักกีฬาอื่น ๆ

                ผมยกย่องเธอ เธอแพ้นักกีฬาไทยแต่เธอกลับบอกว่า พาณิภัค สมควรเป็นผู้ชนะแล้ว เธอคู่ควรกับเหรียญทอง เธอคือ คู่แข่งที่เหลือเชื่อมาก ๆ และสุดท้ายเธอชนะฉันได้ เธอย่อมต้องเป็นแชมเปี้ยนโอลิมปิก นั่นเป็นเรื่องถูกต้องแล้ว ผมเห็นเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับนักกีฬาทุกคน นักกีฬาที่น่ายกย่อง ในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ มูตาซ เอสซา บาร์ชิม จากกาตาร์ กับ จานมาร์โก แทมเบรี จากอิตาลี นักกีฬากระโดดสูงที่กระโดดได้เท่ากัน

                ที่จริงเขาต้องแข่งต่อ ผมว่าไม่ผิดอะไรที่จะชิงเหรียญทอง แต่นักกีฬากาตาร์กลับถามกรรมการว่าถ้าไม่แข่งต่อไปเขาทั้งสองจะได้เหรียญทองร่วมกันได้ไหม เมื่อกรรมการบอกว่าทำได้เขาทั้งสองจึงยุติการแข่งขันและได้เหรียญทองร่วมกัน นี่คือสปิริตนักกีฬา  

                ผมยกย่องนักกีฬาทีมชาติไทย ในหลายประเภทกีฬาที่หลายคนถามว่าส่งไปแข่งทำไม แข่งแล้วได้ที่โหล่ เขาและเธอรู้ว่าได้ตำแหน่งสุดท้ายของการแข่งขัน แต่เขาและเธอก็ขอร่วมการแข่งขัน

                ไม่ใช่นักกีฬาทุกคนได้ไปโอลิมปิก ไม่ใช่นักกีฬาทุกประเทศจะได้เข้าแข่งขันทุกรายการ มีการคัดเลือกนักกีฬาแต่ละประเภทตามสถิติ หรือแข่งระดับต่าง ๆ ก่อนมาโอลิมปิก

                ผมเห็นนักกีฬาไทยได้ที่โหล่ แต่ผมกลับภูมิใจในตัวพวกเขา ผมเห็นนักวิ่งหมื่นกิโลเมตรของไทยถูกแซงและเข้าอันดับสุดท้าย แต่เขาคือหนึ่งในสามนักวิ่งของเอเชียที่ได้เข้าแข่งโอลิมปิก

                นักแข่งเรือของเราก็เข้าที่สุดท้าย ผมรู้สึกดีใจที่นักพากย์กีฬาชาวต่างประเทศชื่นชมว่านักกีฬาของประเทศไทยมีพัฒนาการ และมาได้ไกลถึงโอลิมปิก

                ผมเห็นนักมวยชายของเราตกรอบ เป็นการตกรอบแปดคนสุดท้าย ท่ามกลางความหวาดหวั่นของคู่ต่อสู้ที่ยอมรับความแข็งแกร่งของนักมวยไทย และยอมรับความสามารถในกีฬามวยสากลของเรา

                ผมน้ำตาซึมเมื่อนักกีฬาเสียน้ำตา เป็นน้ำตาของนักกีฬาไทยหลายประเภทที่พลาดหวังแม้จะพยายามเต็มที่แล้ว เป็นน้ำตาที่เต็มเปี่ยมด้วยความมานะพยายามที่หลั่งไหล เมื่อไม่ได้สมปรารถนา

                ผมชื่นชมสมาคมกีฬาทุกสมาคม ทีมงานและนักกีฬาพยายามกันอย่างเต็มที่ บางสมาคมหวังถึงเหรียญรางวัล บางสมาคมหวังสถิติที่ดีที่สุดในเอเชีย ทุกฝ่ายพยายามอย่างเต็มที่

                นี่คือการกีฬาของชาติ เราส่งนักกีฬาชาวไทยของเราไปแข่งเพื่อแสดงให้เห็นว่าเรามีส่วนร่วมในประชาคมโลก และเป็นประเทศชั้นนำที่มีนักกีฬาผ่านการคัดเลือกเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกได้

                ผมจึงไม่สนใจว่าได้ที่เท่าไหร่ ผมสนใจว่ามีนักกีฬาคนไทยได้เข้าร่วมมากน้อยแค่นั้น นี่คือสปิริตแห่งการกีฬา นี่คือสปิริตแห่งประเทศที่พัฒนาแล้ว

                ผมก็ยังมีคำถามเดิมเสมอ มีนักกีฬาคนเพชรบุรีได้ร่วมแข่งในระดับนานาชาติแบบนี้บ้างไหม ผมไม่ต้องการคำถามเหมือนเดิม

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!