ตลาดนัด 2 พ.ค. 64

“ผักบุ้งเลื้อยไป… ผักไห่เลื้อยมา

สุนันท์ นีลพงษ์

                วลีที่ว่า “ผักบุ้งเลื้อยไป.. ผักไห่เลื้อยมา” เป็นปรัชญาน่ารัก ๆ ของชาวบ้าน

                ที่ผู้เขียนได้ยินจากปากของ ช่างสะเทื้อน คล้ายจันทร์ ที่เป็นช่างปลูกเรือนไทยในเมืองเพชรบุรีนี่เอง ช่างสะเทื้อนกับผู้เขียนมีความคุ้นเคยสนิทสนมกันเป็นอันดี ด้วย ช่างเป็นผู้ที่มีน้ำใจต่อผู้เขียนโดยสม่ำเสมอมา ประดุจเป็นญาติพี่น้องกันก็ไม่ปาน

                ไม่ว่าผู้เขียนพึงประสงค์สิ่งหนึ่งประการใด ขอให้เอ่ยออกมาเถอะ ช่างสามารถจะจัดหามาให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นของเล็กของใหญ่ ตั้งแต่ กะโหลกกะลากระบวยตักน้ำ ไปจนถึง ชิงช้าเล็ก ชิงช้าใหญ่ แถมด้วย มาลงมือสร้าง โรงเรือนเล็ก ๆ สำหรับเก็บพันธุ์ผัก เก็บปุ๋ย และ…. อื่น ๆ อีกมากมาย

                ผู้เขียนเอง ก็มีมิตรจิตมิตรใจ ถ้ามีสิ่งหนึ่งประการใด มากบ้างน้อยบ้าง หรือมีกิจการใดที่สามารถจะช่วยเขาได้ ก็จะ รีบทำให้อย่างเต็มอกเต็มใจเช่นกัน จนวันหนึ่งได้ยินช่างสะเทื้อนเอ่ยออกมาว่า

                อย่างนี้โบราณเขาเรียก ผักบุ้งเลื้อยไป.. ผักไห่เลื้อยมา

                เป็นสุภาษิตหรือพังเพยแปลก ๆ ที่ผู้เขียนเองเพิ่งจะเคยได้ยิน ได้ยินแล้ว แสนจะชอบใจ ช่างเป็นภาษาบ้าน ๆโดยแท้ เพราะคนไทยเรานั้น เวลาจะเปรียบเทียบเปรียบเปรยสิ่งใด ก็มักจะนำ เอาสิ่งแวดล้อมจากธรรมชาติรอบตัวนี่แหละ มาสั่งสอน หรือมาเป็นคติสอนใจ ให้เราจดจำ

                คำว่า ผักบุ้งเลื้อยไป… ผักไห่เลื้อยมา ก็เหมือนการบอกให้รู้ถึง

                ความงดงาม ความละเอียดอ่อน เป็นปกติ เป็นสามัญสำนึก ของการที่คนเรานั้นต่างมีน้ำใจตอบแทนกัน คิดถึงกัน มิได้มุ่งหวังแต่จะรับ แต่เพียงฝ่ายเดียว

                เมื่อมีผู้มีน้ำจิตน้ำใจต่อเรา ถ้าเราอยู่ในฐานะที่พอตอบแทนได้บ้างไม่ว่าจะเป็นด้วยแรงกาย แรงใจ ด้วยความปรารถนาดี ด้วย สิ่งหนึ่งประการใดก็ตามแต่ ที่ไม่ทำให้ตัวเราเดือดร้อน ก็เป็นสิ่งที่พึงได้ตอบแทนต่อกัน

                เหมือน ภาษิตฝรั่ง ที่เราเคยได้ยินมี Take and give แปลตรง ๆ คือ รับ และ ให้ หมายถึง เป็นสิ่งพึงปฏิบัติควบคู่กันไป เมื่อมีให้ก็ต้องมีรับ เมื่อมีรับก็ต้องมีให้ มิใช่มุ่งหวังประโยชน์จากผู้อื่นแต่เพียงถ่ายเดียวนั่นเอง

                แต่ผู้เขียนชอบใจ ปรัชญาชาวบ้านโบราณ ผักบุ้งเลื้อยไป.. ผักไห่เลื้อยมานี้นัก เพราะมันเป็นภาษาบ้าน ๆ จริง ๆ เป็นภาษาที่น่ารักบอกถึงอะไรที่เป็นธรรมชาติ ๆ

                สิ่งที่ให้ตอบแทนน้ำใจกันไม่ต้องยิ่งใหญ่หรอก เป็นอะไรก็ได้ที่มีน้ำจิตน้ำใจต่อกัน นึกถึงกัน เป็นข้อเตือนใจเล็ก ๆ แต่ยิ่งใหญ่ ว่าแต่ละคนนั้นต้องนึกถึงน้ำจิตน้ำใจ ของผู้อื่นบ้างนั่นเอง ช่างเป็นคำที่น่ารักจริง ๆ

                คงจะมีหลายคนที่ไม่เคยได้ยิน เช่นผู้เขียน ต้องขอขอบคุณช่างสะเทื้อน คล้ายจันทร์ อีกครั้ง ที่ได้นำคำนี้มาให้ผู้เขียนได้ยิน

                จึงขอมาแบ่งปันให้กับพี่น้องทุกคน เพราะเป็นสิ่งที่เราพึงปฏิบัติกันทุกคน

                จะได้ น่ารัก ๆ เหมือนดังคำที่คนโบราณสอนไว้…. เจ้าค่ะ

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!