บรูซ แกสตัน ที่ได้พบ

17 ตุลาคม 2564 บรูซ แกสตัน ผู้ก่อตั้งวงฟองน้ำเสียชีวิต เป็นข่าวใหญ่ของวงการดนตรีในเมืองไทยทีเดียว ผู้เขียนได้ตามข้อมูลเกี่ยวกับคุณบรูซ แกสตัน พอควร และเห็นว่า มีอีกส่วนเสี้ยวหนึ่งของนักดนตรีคนนี้ ซึ่งยังไม่มีใครกล่าวถึงไว้ แต่เราได้พบมาด้วยตนเอง จึงใคร่ขอบันทึกไว้ด้วยในโอกาสนี้

       ฤดูร้อนปี พ.ศ. 2514 หม่อมพันธุ์ทิพย์ บริพัตร(นามเดิม ม.ร.ว.พันธุ์ทิพย์ เทวกุล) ซึ่งเป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิ์พินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี ได้เชิญศาสตราจารย์ทางดนตรีจากสถาบันคาร์ล ออร์ฟ ของเยอรมัน เข้ามาจัดอบรมการสอนดนตรีสำหรับเด็ก ท่านศาสตราจารย์เป็นผู้ชายวัยกลางคนร่างสันทัด มาพร้อมกับผู้ช่วยสาวคนหนึ่ง งานอบรมจัดขึ้นที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย ซอยวัฒนา ถนนสุขุมวิท โดยใช้เวลาราวครึ่งเดือนผู้เขียนเพิ่งจะเข้าสอนภาษาอังกฤษที่วิทยาลัยครูเพชรบุรีได้ปีเดียว และช่วยอาจารย์บุญยืน เรียนรู้คุมวงดนตรีสากลอยู่ด้วย ทางวิทยาลัยจึงส่งให้ไปเข้ารับการฝึกอบรมที่หม่อมพันธุ์ทิพย์จัดขึ้น

       สถาบันคาร์ล ออร์ฟนั้น เป็นสถาบันของเยอรมัน แต่ตั้งอยู่ที่เมืองซาลสเบิร์ก ประเทศออสเตรีย

       เมื่อเข้าอบรมได้พบว่าอาจารย์ขุน พงษ์ผล มาเข้าอบรมด้วย ท่านเป็นอาจารย์ดนตรีไทยที่เก่งกาจ อายุมากกว่าผู้เขียนสี่ห้าปี และได้ทำหน้าที่อาจารย์ในวิทยาลัยครูเทพสตรี ลพบุรี อยู่แล้ว เมื่อครั้งที่ผู้เขียนไปเรียนที่นั่นเมื่อ พ.ศ. 2508 – 2509 นอกจากนั้น ยังมีฝรั่งหนุ่มอายุ 20 กว่า ๆ คนหนึ่ง เข้ามารับการอบรมด้วย ผู้เข้าอบรมทราบกันว่าฝรั่งคนนี้เพิ่งเข้ามาเมืองไทย และเขาชื่อ …

       บรูซ แกสตัน

       การอบรมจัดแบบเชิงปฏิบัติการ และเป็นกิจกรรมอันให้แนวความคิดสำหรับครูดนตรีที่จะสอนเด็กได้ดีมากทีเดียว (มีอยู่วันหนึ่ง ไปจัดอบรมกันสด ๆ ออกทีวีช่อง 5 สนามเป้าด้วย)

       อุปกรณ์ที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นเครื่องตีเครื่องเคาะสำหรับเด็ก เช่น กล็อกเคนสปิล ซึ่งคล้าย ๆ ระนาดเหล็กของฝรั่ง กล็อกเคนสปิลมีสองชนิด ๆ หนึ่งเสียงเหมือนระนาดเหล็กปกติ อีกชนิดหนึ่งเสียงกังวานยาว มีเครื่องเป่าอย่างหนึ่งที่ใช้ แต่เด็กเล็กอาจเล่นยาก คือ ขลุ่ยรีคอร์เดอร์ ส่วนวิทยากรได้เล่นเปียโนประกอบการอบรมบ้างเป็นครั้งคราว

       วันท้าย ๆ ของการอบรม หม่อมพันธุ์ทิพย์เรียกผู้เขียนไปพบ แล้วถามว่าอยากไปเรียนดนตรีที่ยุโรปไหม? ผู้เขียนตอบว่า กำลังสอนอยู่ที่วิทยาลัยครูเพชรบุรี และสอบเข้าเรียนปริญญาโทไว้แล้ว เดือนมิถุนายน 2514 – คืออีกสองสามเดือน – ก็จะเริ่มเรียนปริญญาโท จึงยังไม่อยากไปไหน

       หม่อมพันธุ์ทิพย์ท่านถามต่อว่า ถ้าเรียนจบปริญญาโทแล้วจะได้เงินเดือนเท่าไร? (ขณะนั้นผู้เขียนเพิ่งจบปริญญาตรีมารับราชการปีแรก เงินเดือนราว 1,100 บาท) ได้ตอบท่านว่า “จบปริญญาโทจะได้เงินเดือน 1,800 บาทครับ” ท่านก็บอกว่า …
       “ถ้าอย่างนั้น ฉันให้เธอเดือนละ 1,800 บาทตอนนี้เลย แล้วฉันจะส่งเธอไปเรียนดนตรีที่ยุโรป!”

       ผู้เขียนเป็นอย่างไรท่านผู้อ่านคงจะเดาถูกครับ… งงไปพักใหญ่…

       ในที่สุดก็ตอบปฏิเสธท่านไป เพราะเสียดายที่สอบเข้าเรียนปริญญาโทได้ไว้แล้ว – สมัยนั้นสอบเข้าเรียนปริญญาโทยากมาก จำได้ว่าสายวิชาที่ผู้เขียนสอบเข้า เขาประกาศรับ 20 คน มีคนสมัคร ราว 60 คน สอบเข้าได้แค่ 4 คน!

       วันสุดท้ายของการอบรม มีการเชิญให้ผู้ที่เก่งเรื่องปฏิบัติดนตรี เล่นดนตรีให้เพื่อนร่วมการอบรมฟังด้วย คุณบรูซ แกสตัน เล่นเปียโนอย่างเก่งกาจ แต่ก็ดูเหมือนจะออกตัวว่าถนัดเล่นออร์แกนมากกว่า จึงเล่นเปียโนไม่คล่องนัก อาจารย์ขุน พงษ์ผล เป็นนักระนาด จึงเล่นกล็อกเคนสปิล แบบเล่นระนาด อย่างคล่องแคล่ว ให้ทุกคนฟัง แล้วคุณบรูซ แกสตัน ก็เล่นกล็อกเคนสปิลบ้าง ท่านศาสตราจารย์ ผู้เป็นวิทยากรบอกให้คุณบรูซลองตีรัวกราว ๆ เหมือนอาจารย์ขุนบ้าง คุณบรูซส่ายหน้าบอกว่าทำไม่ได้ เพราะไม่ใช่แนวการเล่นที่ถนัด

       โชคดีของวงการดนตรีเมืองไทยจริง ๆ ที่คุณบรูซ แกสตัน อยู่เมืองไทยต่อมา และหันมาสนใจดนตรีไทยด้วย จนร่วมกับครูบุญยงค์ เกตุคง บรมครูมือระนาด ตั้งวงฟองน้ำขึ้น

       นับแต่จบการอบรมครั้งนั้นมา ผู้เขียนกับคุณบรูซไม่เคยได้พบกันอีกเลย – มาได้ข่าวอีกที ก็…

       สิ้นลมเสียแล้ว!

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!