บอกเล่าเก้าสิบ 2 พ.ค. 64

ต้องคิดวิเคราะห์ ต้องมีวิจารณญาณ

แสนประเสริฐ ปานเนียม

ซุ้มประตูทางเข้าวัดมหาธาตุวรวิหารเพชรบุรี เป็นซุ้มประตูยอดปราสาท อยู่ตรงกับพระวิหารหลวงและพระปรางค์ จัดอยู่ในกลุ่มของซุ้มประตูที่มีความเก่าแก่และงดงามเป็นอันดับต้นของเมืองเพชร

ซุ้มประตูทางเข้าปั้นเป็นภาพมหาภิเนษกรมณ์

                ทางเข้าซุ้มประตูปั้นเป็นภาพมหาภิเนษกรมณ์

                ส่วนทางออกนั้นปั้นเป็นภาพผีเสื้อน้ำ (ยักษิณี) ​ซ่อนตัวใต้กอบัวในสระโบกขรณี

                เมื่อไปพิจารณาปูนปั้นนี้แล้วก็สำนึกได้ว่า โบราณนั้นท่านสอนธรรมเอาไว้อย่างแยบคาย

                ขาเข้า​ ปั้นภาพมหาภิเนษก​รมณ์​ คือการออกบวชครั้งยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า​ เป็นการแสดงเรื่องสละสมบัติทางโลก​ ละกิเลส​ ไม่ยึดติดกับอัตตาตัวตน​ มุ่งแสวงหาความสงบและความหลุดพ้น​

ซุ้มประตูทางเข้าวัดมหาธาตุวรวิหารเพชรบุรี

ท่านสอนว่า​ จะเข้าวัด ก็ละอัตตา​ ทิ้งตัวกูของกู​ ละกิเลส​ เข้าไปเพื่อแสวงหาความสงบ​ หาทางหลุดพ้น​ ที่สุดคือนิพพาน​ เพราะวัดคือสถานที่สำหรับการนี้

                ขาออกปั้นผีเสื้อน้ำซ่อนตัวในสระโบกขรณี​ นั่นท่านก็สร้างสัญลักษณ์ไว้สอน​ว่า เมื่อออกจากวัดซึ่งเป็นที่สุขสงบ โลกภายนอกที่ต้องออกไปเผชิญ​ มันมีกิเลสคอยยั่วยวน​ กิเลสมันเคลือบเอาไว้ด้วยความหอมหวาน​สดชื่น​ เปรียบเหมือนเราฝ่าแดดร้อนไปพบกับสระบัวโบกขรณี​ ย่อมคิดว่าชุ่มชื่นหอมหวานเย็นใจ​ ก็กระโจนเข้าใส่​ ที่ไหนได้ในสระมีผีเสื้อน้ำคอยกับสัตว์กินอยู่

                ผีเสื้อน้ำที่คอยจับเรากิน​ ก็คือ​ ไฟกิเลส​ โลภะ โทสะ​ โมหะ​ ที่เผาผลาญเราเอง​ หากไม่ระมัดระวัง ก็มอดไหม้ จ่อมจม

                เข้ามา ให้ ละ กิเลส

                ออกไป ให้ ระมัดระวัง กิเลส

                ท่านใช้งานช่างสอนแบบนี้ พึงตีความและพิจารณาเอาเถิด​

                อย่างกับเรื่องพระตัดคอที่เป็นข่าวนั่น อย่าไปโทษคัมภีร์​ อย่าไปโทษจิตรกรรม ถ้าจะโทษ​ ให้โทษการไม่มีวิจารณญาน​ โทษที่ไม่รู้จักอ่านตีความ​ โทษที่สังคมเราไม่ส่งเสริมการทักษะการคิดวิเคราะห์​ และถ้าเห็นโทษแบบนี้​ เรายิ่งต้องร่วมกันสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้​ ให้สังคมที่เราอยู่ และลูกหลาน​มีวิจารณญาน​ รู้จักคิดวิเคราะห์มาก ๆ

ซุ้มประตูทางออกปั้นเป็นภาพผีเสื้อน้ำ (ยักษิณี)​ซ่อนตัวใต้กอบัวในสระโบกขรณี
error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!