“สมรรถ สุวรรณพงษ์” ศิลปินผู้หลงใหลในจิตรกรรมวัดเกาะ

จิตรกรรมชุดโลกาภิวัตน์ และวาดภาพลายเส้นชุด “คนธรรพ์” เป็นผลงานการสร้างสรรค์โดย อาจารย์สมรรถ สุวรรณพงษ์ ศิลปิน และอาจารย์สอนศิลปะมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพจิตรกรรมฝาผนังอุโบสถวัดเกาะ จ.เพชรบุรี ศิลปกรรมไทยสมัยอยุธยาตอนปลาย ใช้เทคนิคสีน้ำมัน ผสมกับสีชอล์คแท่งบนผ้าใบ โดยมีสะท้อนความเป็นเรื่องราวข่าวสารในยุคปัจจุบัน

         อาจารย์สมรรถ สุวรรณพงษ์ปัจจุบันอายุ 57 ปี ภูมิลำเนาเป็นชาวจังหวัดชลบุรี สนใจศิลปะการวาดภาพตั้งแต่เด็ก เริ่มจากวาดภาพการ์ตูนญี่ปุ่น หน้ากากเสือได้มีโอกาสฝึกวาดรูปกับช่างเขียนโปสเตอร์หนังภาพยนตร์ นักเขียนการ์ตูนส่งสำนักพิมพ์ ประกอบกับชื่นชอบงานจิตรกรรมไทยอุโบสถวัดใหญ่อินทาราม จ.ชลบุรี หลังจากจบชั้นประถมได้เข้ามาศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาสายสามัญที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ กรุงเทพฯ จนจบ มศ.3 ด้วยความที่ชื่นชอบศิลปะจึงตัดสินใจเข้าเรียนที่ วิทยาลัยช่างศิลปตลอดระยะเวลา 3 ปี ได้เรียนรู้งานศิลปะไทย งานช่างสิบหมู่ ฝึกเขียนลายกระหนก ลายกระจัง ลายเครือเถา ภาพลายรดน้ำ รวมถึงงานจิตรกรรมสากล การเขียนภาพสีน้ำ ภาพสีน้ำมัน ซึ่งเป็นการเรียนพื้นฐานงานศิลปะไทยและศิลปะสากล หนึ่งในครูศิลปะวิทยาลัยช่างศิลปคนสำคัญคือ อาจารย์เฟื้อ หริพิทักษ์ จบจากวิทยาลัยช่างศิลปได้สอบเข้าเรียนต่อที่ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร  ใช้ความเพียรพยามถึง 3 ปีจึงประสบผลสำเร็จได้เรียนศิลปะในมหาวิทยาลัยตามที่มุ่งหวัง ในยุคนั้นได้เรียนศิลปะกับ ศาสตรจารย์ไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์ ศาสตราจารย์ชลูด นิ่มเสมอ ศาสตราจารย์เกียรติคุณอิทธิพล ตั้งโฉลก ผศ.อนิก สมบูรณ์ รวมถึงอาจารย์มหาวิทยาลัยศิลปากรในยุค พ.ศ. 2528 อีกหลายท่าน    

         อาจารย์สมรรถ สุวรรณพงษ์ได้มีโอกาสมาดูงานศิลปกรรมไทยที่จังหวัดเพชรบุรีขณะเรียนชั้นปีที่ 2 ในรายวิชาศิลปะไทย โดยมี อาจารย์จุลาทัศน์ พยาฆรานนท์ เป็นอาจารย์ผู้สอน ในครั้งนั้นได้มีโอกาสเดินทางมาชมงานศิลปกรรมไทยตามวัดต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถวัดกุฏิ บางเค็ม อ.เขาย้อย โบสถ์แกะสลักไม้ อุโบสถวัดสระบัว สมัยอยุธยาตอนปลาย มีจุดเด่นที่ปูนปั้นซุ้มใบเสมาปั้นเป็นรูปครุฑสวยงาม ภาพจิตรกรรมฝาผนังรูปเทพชุมนุม พระอุโบสถวัดใหญ่สุวรรณาราม ศาลาการเปรียญวัดใหญ่ รวมถึงภาพจิตรกรรมฝาผนังอุโบสถวัดเกาะ จ.เพชรบุรี ต่อมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนภาพจิตรกรรมไทยร่วมสมัย หนึ่งในคำพูดของอาจารย์จุลาทัศน์ ไม่ว่าจะเขียนภาพไทยประเพณี ภาพจิตรกรรมสากล ขอให้คำนึงถึงคุณค่าของงานศิลปะอยู่จุดไหน อะไรคือความงามของงานศิลปะที่เราสร้างขึ้น

         ในทัศนะของอาจารย์สมรรถ กล่าวถึงการสร้างสรรค์งานจิตรกรรมไทย หรือศิลปกรรมไทย จะเห็นข้อแตกต่างระหว่างงานสกุลช่างไทยโบราณ งานช่างหลวงที่เกี่ยวข้องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ รวมถึงงานช่างพื้นบ้านจะเห็นความแตกต่างกัน แต่มีเป้าหมายเดียวกันคือ ความศรัทธาในพระพุทธศาสนา  ช่วงเวลาหนึ่งได้ศึกษาภาพจิตรกรรมไทย ภาพพุทธประวัติ ภาพมารผจญ โดยเฉพาะจิตรกรรมไทยสมัยอยุธยาตอนปลายภายในอุโบสถวัดเกาะ จ.เพชรบุรี ภาพจิตรกรรมชุดนี้ทั้งบนผนังโบสถ์ทั้ง 4 ด้าน เป็นภาพพุทธประวัติ เขียนด้วยโทนสีอุ่น เทคนิคการตัดเส้นง่าย ๆ แต่เฉียบคม เขียนภาพเจดีย์ ขนาดใหญ่ มีภาพพุทธประวัติเป็นตอน ๆ ด้านบนเป็นภาพคนธรรพ์ นักสิทธิ์ วิทยาธร มีใบหน้าเป็นชาวต่างชาติ ซึ่งเขียนไว้ใหญ่มาก จุดนี้แสดงให้เห็นว่า มีชาวต่างชาติเข้ามาติดต่อค้าขายที่เมืองเพชรบุรีตั้งแต่อดีต จึงได้ถ่ายทอดเป็นภาพวาดลายเส้นรูปคนธรรพ์รูปชาวต่างชาติ แขกเปอร์เซีย ฝรั่ง คนจีน สลับกับเส้นสินเทา ภาพเขียนดาวเพดาน ภาพดอกไม้ที่เป็นเอกลักษณ์ของจิตรกรรมวัดเกาะ เขียนด้วยสีเมจิ ดินสอสีบนกระดาษภาพพิมพ์ฟาเบรียโน่ ขนาด 70 x 100 เซนติเมตร 

         นอกจากภาพคนธรรพ์ที่งดงามแล้ว อาจารย์สมรรถยังประทับใจภาพเขียนสีฝุ่นด้านหลังองค์พระประธานเป็นภาพเขียนตอน “มารผจญ” อาจารย์สมรรถบอกว่าเป็นภาพที่เขียนได้แปลกกว่าที่อื่น ๆ เขียนด้วยเส้นสด ๆ ซึ่งยากต่อการบังคับ จึงนำแนวคิดดังกล่าวมาผสมผสานกับเทคนิควิธีการเขียนสีน้ำมันเหลวกับสีชอล์คน้ำมันบนระนาบของผ้าใบ แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงของจิตใจ อารมณ์ความรู้สึก ความโกรธ ความโหดร้ายทารุณที่มีผลต่อสภาพจิตใจ เป็นที่มาของผลงานจิตรกรรมสีน้ำมันผ้าบนผ้าใบชุด “โลกาภิวัตน์”

         อาจารย์สมรรถ กล่าวว่า การสร้างสรรค์ผลงานศิลปะในโลกปัจจุบัน เราสามารถนำของเก่าดั้งเดิมที่มีอยู่ มาคิดสร้างใหม่ ปรุงใหม่ ขึ้นอยู่กับเป้าหมายว่าเราแสดงออกเรื่องอะไร ตอบโจทย์สิ่งนั้นให้ได้ เพื่อให้เกิดสิ่งใหม่ที่เราต้องการอย่างแท้จริง.

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!