ห่างไว้แหละดี

ปีสองพัน                ห้าร้อย    หกสิบสี่

ที่ผ่านมา                 ครึ่งปี      มีความหมาย

มีเรื่องราว               มากจริง ยิ่งวุ่นวาย

ไวรัสร้าย                ระบาดมา               น่ากังวล

                คนในโลก               ตายไป    ตั้งหลายล้าน

ยิ่งนับวัน                 ยิ่งนาน    ยิ่งสับสน

ทำอะไร ก็ไม่ได้     จำใจจน

ต้องหาคน              ที่รู้           ไว้ดูแล

                ไปถามหมอ            เพื่อนกัน                 ว่าเป็นไง

หมอบอกไม่           เป็นไร     เอ็งเป็น “แก่”

โควิด-๑๙               เข้ามา     อย่างอแง

อย่ายอมแพ้           แค่เก้า-   สิบสองปี

                คนที่คอย                เลี้ยงดู     อยู่ที่บ้าน

ช่วยทำงาน             ทั่วไป      ได้เต็มที่

แต่จะให้ มานั่ง      เกาหลังที

เมื่อยตรงนี้             ปวดตรงนั้น            อันตราย

สำราญ นุชถาวร

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!