“อย่าคอย”

     อย่านอน           ตื่นสาย            ให้แดดส่อง

คนเขามอง              ว่าเรา             ไม่เอาถ่าน

ถึงจะตก                งานมา             ไม่หางาน

นอนกินบ้าน             กินเมือง           เปลืองเวลา

     อย่าอาย            ทำกิน             ในถิ่นที่

ก็เราอยู่                 แห่งนี้             นานนักหนา

และเป็นถิ่น             กำเนิด             เราเกิดมา

ก็ต้องหา                จนจบ             ครบเสียที

     อย่าหมิ่น           เงินน้อย           ค่อยค่อยใช้

มีเท่าไร                 เพียรหา           อย่าเป็นหนี้

ใช้ที่อยู่                 ในกระเป๋า         เท่าที่มี

ก็ยังดี                   กว่ากินน้ำ          ธรรมดา

     อย่าคอย           วาสนา            ให้มาถึง

เวลาซึ่ง                 แต่ละวัน          นั้นมีค่า

มานอนคอย             แต่ละวัน          เสียเวลา

ลุกขึ้นมา                โดยไว             ไปหางาน

สำราญ นุชถาวร

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!