น้อมรำลึก บันทึกภักดิ์

13 ตุลาคม 2559 วันที่น้ำตาคนไทยแทบนองท่วมแผ่นดิน ในวันคล้ายวันสวรรคตพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร พระบาทสมเด็จมหาภูมิพลอดุลย-เดชมหาราช บรมนาถบพิตร ชาวไทยทั้งแผ่นดินน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ที่สถิตในใจ “กลอนที่รัก วรรคที่ชอบ” ขอน้อมรำลึกถึงพระองค์ท่านด้วยบทกลอน “บันทึกภักดิ์” ของ ดร.รพีพรรณ เพชรอนันต์กุล ขอขอบพระคุณผู้ประพันธ์มา ณ ที่นี้ค่ะ

บันทึกภักดิ์

          รอยพระบาทยาตรยลมงคลชาติ       รอยพระบาททรงธรรมมีน้ำขัง

รอยพระบาทภูบดีมีป่ายัง                           เกิดพลังเกื้อชาติราษฎร์ศรัทธา

          ใต้ร่มโพธิสมภารประสานสุข           ภัทรยุคกว้างใหญ่ไทยก้าวหน้า

รัชสมัยพระภูมิพลมหาราชา                      ราษฎร์ทั่วหล้าเทิดองค์พระทรงชัย

          ภาพเสด็จทรงงานทุกฐานถิ่น             พลิกแผ่นดินปรากฏความสดใส     

ผลผลิตกสิกรรมก้าวล้ำไกล                         “เกษตรทฤษฎีใหม่” ให้ผลดี

          “เศรษฐกิจพอเพียง” หล่อเลี้ยงชีพ     ทอประทีปส่องทางสว่างศรี

“ศูนย์ศึกษาการพัฒนา” ทั่วธานี                  คือพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต

          เจ็ดสิบปีทรงครองราชย์ชาติเรืองรุ่ง                  ไท้ผดุงราชธรรมงามไพสิฐ

เหนื่อยหนักแล้วหนอองค์พระทรงฤทธิ์        วันฟ้าปิด ไพร่ฟ้าร่ำอาลัย

          วันที่แม่ธรณินรินน้ำเนตร                ทุกข์เทวษยินเพียงเสียงร่ำไห้

วนาพฤกษ์พานจะทิ้งทั้งกิ่งใบ                      เพียงลมไกวบอกข่าวร้าวฤดี

          ภูกระเพื่อมเลื่อมไหวซบใจโลก        สายธารโศกสงบนิ่งทิ้งหน้าที่

น้อมถวายอาลัยในภูมี                                นับแต่นี้รอยพระบาทมิอาจยล

          พระเสด็จสู่สวรรค์อันไกลลิบ            เสวยทิพยสมบัติสวัสดิผล

จรัสพร่างสว่างภพนภดล                            แผ่มงคลครอบหล้าขับอาธรรม์

          ราษฎร์ทรวงช้ำลำเค็ญเช่นนี้แล้ว       ร่มโพธิ์แก้วจากไปไทยเสียขวัญ

ผ่านกี่ปีพ้นกี่เดือนเลื่อนกี่วัน                         สำนึกมั่นในพระคุณกรุณา

          จารึกรักเต็มในหัวใจเศร้า                 เก็บไว้เล่าความทรงจำอันล้ำค่า

ว่า “แผ่นดินที่เกล้า” คุ้มเกล้าประชา            ไทยศรัทธาเทิดราชเทินบาทบงสุ์

          เริ่มเรียงถ้อยร้อยกรองก็ร้องไห้         น้ำตาไหลใจจะรุ่ยเป็นผุยผง

บันทึกภักดิ์จักไม่มีที่จบลง                          เพราะยังคงเขียนไปร้องไห้ไป…

รพีพรรณ เพชรอนันต์กุล

รำลึกถึงพอหลวง ร.9

          ลุวันที่ห้าธันวาครั้งคราใด                 ทุกหัวใจยังสะอื้นทุกคืนค่ำ

ทุกแผ่นภาพขององค์พระทรงธรรม              อยู่ในความทรงจำ…ไม่ลืมเลือน

          เป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ใดในโลกหล้า                เป็นมหาราชยิ่งใหญ่เกินเอ่ยเอื้อน

ภาพเสด็จเยี่ยมประชาชนตราเตือน              เปรียบเสมือนสายฝนหลั่งทั้งแผ่นดิน

          ที่ทุกข์เข็ญก็คลายหายทุกข์เข็ญ          สุขร่มเย็นทั่วกันทุกฐานถิ่น

ธ ทรงมีเมตตาเป็นอาจิณ                            ปวงประชาไม่สิ้นความภักดี

          “สมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร          ภูมิพลอดุลยเดช” วิเศษศรี

ทรงเป็นพ่อแห่งชาติปราชญ์เมธี                  พระนามนี้อยู่กลางใจไม่ร้างรา

          น้อมรำลึกปิ่นจักรีองค์ที่เก้า               ด้วยความเศร้าสะเทือนใจทั่วในหล้า

นานกี่ปียังเชิดชูเทิดบูชา                             กราบพ่อหลวงบนฟ้า…น้ำตาริน

ทวีสิทธิ์ ประคองศิลป์

          คงไม่มีถ้อยคำใดดีงามพอสำหรับพระบรมมหาชนกาธิเบศรผู้ทรงคุณความดี ผู้ทรงเป็นความจริงที่จารึกในดวงใจชาวไทยทุกคนที่ไม่มีวันลืมเลือน ที่พวกเราจักเทิดทูนไว้นิจนิรันดร์.

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!