มองต่างมุม

หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐานภาษาไทย วิวิธภาษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ของ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ พิมพ์ครั้งที่ 10 พ.ศ. 2561 มีคำอธิบายเกี่ยวกับความรู้ เรื่องกลอน เนื้อหาอยู่ในบทที่ 9 พอใจให้สุข ตั้งแต่หน้าที่ 123 – 136

          ผมอ่านรายละเอียดของคำอธิบายเห็นว่าถูกต้อง จึงไม่ได้ติดใจอะไร แต่ในส่วนของตัวอย่างที่ยกมาประกอบเรื่องกลอน หน้า 128 คิดว่าตัวอย่างที่ยกมานั้นดูจะไม่ค่อยสอดคล้องกับการสอนเรื่องกลอน เพราะจากตัวอย่างดูจะเป็นโคลงสี่สุภาพจากเรื่องลิลิตพระลอมากกว่า แม้จะไม่ได้จัดวรรคอย่างโคลงสี่สุภาพ แต่คนอ่านและคนเรียนวรรณคดีก็พอจะทราบได้ว่าตัวอย่างนี้เป็นโคลงสี่สุภาพอย่างแน่นอน

          ในหนังสือเรียนเขียนและจัดเรียงวรรคดังนี้ “ลางลิงลิงลอดเลี้ยวลางลิง  แลลูกลิงลงชิงลูกไม้”

          จะเห็นว่าจำนวนคำและจังหวะคือโคลงสี่สุภาพชัด ๆ ผมลองเทียบตัวอย่างนี้กับโคลงสี่สุภาพ เรื่องลิลิตพระลอ เพื่อสนับสนุนความคิดของผม 

                            ลางลิงลิงลอดไม้               ลางลิง

                    แลลูกลิงลงชิง                           ลูกไม้

                    ลิงลมไล่ลมติง                           ลิงโลด หนีนา

                    แลลูกลิงลางไหล้                       ลอดเลี้ยวลางลิง

          พอเทียบกันแล้วก็เห็นว่าเป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ตอนแรกคิดจะทักท้วงเรื่องการคัดเลือกตัวอย่างมาประกอบคำอธิบาย แม้ว่าโคลงบทนี้จะเห็นการใช้สัมผัสพยัญชนะ ล ลิง ได้ชัดเจนก็ตาม แต่เมื่อเนื้อหาเป็นการสอนเรื่องกลอน ตัวอย่างที่นำมาประกอบก็ควรจะเป็นกลอนด้วยให้มีความสอดคล้องกันจะดีมากที่สุด

          ตัวอย่างเรื่องเล่นสัมผัสพยัญชนะในกลอนบทเด่น ๆ มีอยู่หลายเรื่อง เช่น กลอนกลบทศิริวิบุลกิตติ์ ของ หลวงศรีปรีชา (เซ่ง) 

          “ลิงโลดเลียมเล่นลูกลูกลิงไล่              ห้อแห้ไห้โหยโหนห้อยหัวหวน

ครอแครครือครุ่นเครงครึกครื้นครวญ             เลี่ยมล่อล้วนหลากหลายหลายเหล่าลิง

          อีกอย่างก็เข้าใจ (แทน) ผู้เขียนว่าคงมีความตั้งใจที่ยกโคลงบทนี้มาให้นักเรียนเห็นเรื่องการใช้สัมผัสพยัญชนะ เพราะเห็นว่าเป็นบทเด่นที่ควรจะยกตัวอย่าง จึงอาจไม่ได้คำนึงว่ากำลังจะสอนเรื่องกลอนไม่ใช่เรื่องโคลง จึงอยากเสนอว่าถ้าจะเปลี่ยนตัวอย่างเสียใหม่ให้เป็นกลอนก็จะดีที่สุด หรือถ้าจะไม่แก้ไขก็ควรจะทำเชิงอรรถอธิบายเสียหน่อยให้ครูและนักเรียนได้รู้ว่าตัวอย่างนั้นมาจากเรื่องใด คนสอนและคนเรียนหรือคนอื่น ๆ ที่มาอ่านจะได้ทราบรายละเอียด  ผมขอฝากประเด็นที่มองต่างมุมนี้ให้ผู้ใหญ่ในกระทรวงได้โปรดรับไว้พิจารณาสำหรับการจัดพิมพ์ใหม่ ไปคราวต่อ ๆ ไปด้วยครับ

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!