“รักเพื่อน…นะ…เพื่อนรัก…”

“สวัสดี เจ้าเพื่อนเกลอ…มีความยินดีที่ได้เจอ…”

          แฟน ๆ คอลัมน์ “ตลาดนัด” นึกถึงเพลงนี้เหมือนผู้เขียนบ้างไหม เวลาพบเจอเพื่อนฝูงที่เราจากกันไปเนิ่นนาน ผู้เขียนมักจะทักทายเพื่อน ๆ ด้วยเพลงสั้น ๆ ที่จำได้นี้ ..โธ่…. พอจบการศึกษาแล้ว ต่างแยกย้ายกันไป.. บางคนน่ะ ไม่มีโอกาสพบกันอีก..ตลอดชีวิตเลย ก็มี

          คำว่า เพื่อน..ยิ่งใหญ่เสมอในทุกเวลา และความรู้สึก

          มีอะไร ๆ  ที่เป็นความลับคับอก ก็มีเพื่อนนี่แหละ เป็นที่ปรับทุกข์ ปรับร้อนได้ …ไว้วางใจได้ เชื่อใจได้ ไว้ใจเสียยิ่งกว่าพ่อแม่เสียอีก… อิ อิ
          ผู้เขียนเพิ่งรู้ว่า เขามีวันรักเพื่อน วันเพื่อนสนิทสากล เสียด้วย ประมาณต้นมิถุนายน

          เออแน่ะ เพื่อนก็ยังต้องมีแก๊งใครแก๊งมัน สนิทกันเป็นกลุ่ม ๆ ไป….เป็นเรื่องธรรมดา

          แต่โดยรวม ๆ  ก็คือ เพื่อนเราทั้งหมดนั่นแหละ

          ผู้เขียนเคยมีเพื่อนรักทั้งหญิงและชาย สนิทสนมกันตั้งแต่สมัยประถมศึกษา มีเพื่อนชายคนหนึ่งคอยตามรับตามส่งไปโรงเรียน เย็นก็ขี่จักรยานมาเฝ้าที่บ้าน เรียกว่าเป็นเงา หรือบอร์ดี้การ์ดของเราจนจบมัธยม จากนั้นต่างก็ไปเล่าเรียนตามที่ตนเองชอบ ไม่ได้เจอะเจอกันอีกเลย

          จนกาลเวลาผ่านไป มาพบเจออีกที โห…เพื่อนเรากลายเป็นมหาเศรษฐีผู้มีอันจะกิน พรั่งพร้อมด้วยทรัพย์ศฤงคาร มีบ้านใหญ่โตราวคฤหาสน์ในนวนิยาย และมีภรรยาที่แสนดีคอยดูแล

          ทีนี้พอได้พบเจอ…. เพื่อนก็โทรมาหาทุกวัน ถามไถ่ด้วยความอาทรห่วงใย

          แถมมีวาจาที่ลดเลี้ยวบ้าง พอให้สุขใจของเขา…

          วันหนึ่ง เมื่อเพื่อนชักจะเลี้ยวมากไป เราก็เลยบอกตรง ๆ ว่า “อันการเป็นเพื่อนกันนั้น ความรักความผูกพันจะไม่มีวันเสื่อมคลายลงไปได้เลยนะ แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น มันไม่ยั่งยืนเท่ากับความเป็นเพื่อนกันแบบทุกวันนี้หรอก ฉะนั้นเป็นเพื่อนกันน่ะดีที่สุดแล้ว เพื่อนฟังแล้วหัวเราะชอบใจสรรเสริญเจริญพรเราว่า “ฉลาดตอบจริงนะแม่คู้ณ..”

          แล้วความเป็นเพื่อนของเราก็ยั่งยืนนานจริง ๆ  ฤดูฝน เพื่อนห่วงใย ฝากเงินมาให้เปลี่ยนยางรถก็ยังมี ให้ของขวัญวันเกิด เป็นเงินมากินขนมทีละเป็นหมื่น ๆ ก็มี นัดไปกินข้าวเฮฮากันก็ทุกบ่อย  ๆ 

          …ความเป็นเพื่อนมันแสนดียังงี้เอง…

          นั่งย้อนรำลึกถึงความยิ่งใหญ่ของคำว่าเพื่อน

          เพราะสองสามวันมานี้ ได้รับเชิญไปร่วมก๊วนกับเพื่อน ๆ  ชาวเศรษฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ รุ่น 09 ได้ลงเรือสำเภาแดงงดงาม โต้คลื่นลมผจญภัย ได้ล่องเรือชมนก ชมบัวงามในบึงบัวที่ศูนย์ศึกษาธรรมชาติบึงบัวอุทยานแห่งชาติสามร้อยยอด ได้พบเพื่อนรักที่สามร้อยยอด

          ได้รับน้ำใจไมตรี ที่น่ารัก ๆ  จากเพื่อน ๆ ทุกคน …ประทับลงในใจ และในความทรงจำ

                ได้ซาบซึ้งในคำว่า “เพื่อนรัก…และ…รักเพื่อน” ..อย่างเต็มหัวใจเลยทีเดียว…ขอบคุณจริง เลยขออนุญาตนำภาพ แห่งความสุขสันต์นี้… มามอบเป็น ส.ค.ส. ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่แด่แฟนคลับ…ให้สดใส แช่มชื่นทุกคนนะคะ…จุ๊บ 

error: ขอสงวนสิทธิ์ ในการคัดลอกบทความ !!